- 1979 – 1980 – praktyka w PP Pracowniach Konserwacji Zabytków – w pracowni pozłotnictwa (przy elementach wystroju Zamku Królewskiego w Warszawie);
- 1981 – praca w PP PKZ (konserwacja ołtarza w kościele Św. Anny w Tarnogrodzie);
- 1982 – założenie własnej działalności gospodarczej – członkostwo w Związku Rzemiosła Polskiego;
- od 1988 – specjalizacja w konserwacji zabytków rzemiosła artystycznego;
- od 1990 – uprawnienia do nauczania w zawodzie ”snycerstwo-konserwatorstwo”;
- 1992 – 1993 – praca w Niemczech przy konserwacji zabytkowych mebli (poznanie technologii, materiałów i narzędzi  nie stosowanych lub niedostępnych wówczas w Polsce);
- od 1993 – usługi konserwatorskie dla kontrahentów zagranicznych (głównie antykwariuszy i kolekcjonerów niemieckich i francuskich);
- 1995 – 2000 – konserwacja 407 sztuk cennych, zabytkowych mebli (częstokroć intarsjowanych lub inkrustowanych,  fornirowanych i z litego drewna) od końca XVII do pocz. XX wieku, skopiowanie 122  sztuk  zabytkowych mebli oraz  rekonstrukcja 81 zestawów zabytkowej stolarki (drzwi, okna, balustrady) dla niemieckich antykwariuszy i architektów wnętrz;
- 1998 – otrzymanie koncesji Ministra Kultury i Sztuki na obrót dobrami kultury powstałymi przed 09.05.1945 r.  (działalność prowadzona równolegle z usługami konserwatorskimi do dziś);
- 2000 – uprawnienia ZRP mistrzowskie w zawodzie „snycerstwo” (w związku z kontynuacją szkolenia uczniów);
- 2002 – złota odznaka ZRP za szkolenie uczniów w tzw. „ginącym zawodzie” (w okresie 12-tu lat wyszkoliłem 25-ciu  uczniów w 3-letnich cyklach nauczania zawodu);
- 2002 – powołanie przez Izbę Skarbową w Rzeszowie na „biegłego skarbowego w zakresie wyceny wartości zabytków  rzemiosła artystycznego”;
- 2002 – powołanie przez Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Rzeszowie na „rzeczoznawcę do spraw jakości usług w zakresie konserwacji i renowacji przedmiotów zabytkowych i artystycznych”.